Tijdens de bevalling heeft ons dochtertje knel gezeten met haar hoofdje. Hierdoor was haar schedeltje uitgerekt. Toen zij 5 weken oud was, kreeg zij problemen met slapen. Iedere avond gilde zij het uit van de pijn; zij was 3 a 4 uur hysterisch. Zij wilde wel slapen, maar kon dat niet door pijn. Volgens het consultatiebureau waren het darmkrampjes waar zij overheen moest groeien. Maar dat ging er bij mij niet in. Uiteindelijk zijn wij op eigen initiatief bij Marie-Anne terecht gekomen. Zij stelde vast dat door de bevalling de eerste nekwervel, zwaar onder druk was komen te staan. Langs die wervel lopen belangrijke zenuwen, die o.m. het spijsverteringskanaal aansturen. Daardoor had onze dochter pijn. Ook had zij hierdoor een voorkeurshouding. De eerste keer dat Marie-Anne te werk ging, keek ik als moeder sceptisch toe. Het leek niet meer dan een beetje voelen en zachtjes duwen. Mijn dochter vond het allemaal prima. Al na de eerste behandeling was resultaat zichtbaar: onze dochter ging slapen zonder pijn!  Uiteindelijk heeft Marie-Anne d.m.v. de behandelingen de pijn aangepakt, de voorkeurshouding en de vorm van het schedeltje.  Het resultaat was verbluffend; onze dochter was pijnvrij, de voorkeurshouding verdween en het schedeltje is helemaal goed gekomen.

Lees meer...

In oktober 2009 heb ik contact gezocht met osteopathie en kwam op de agenda van Marie-Anne te staan. Ik had niet zoveel verwachtingen, koos meer uit wanhoop dan uit overtuiging voor osteopathie: 'baadt het niet het schaadt ook niet' dacht ik vooral.

De KNO-arts waar ik onder behandeling was wegens oorsuizen, gehoorverlies en aanvallen van duizeligheid, had van alles onderzocht, maar kon 'niets' vinden en dus ook niets voor me doen. Bij het laatste audiogram was hij wel geschrokken van de snelheid waarmee het gehoorverlies toenam: intussen 60 db verlies aan het oor dat suist.

Ik had veel last: hoorde slecht moest me veel inspannen om niet af te haken in gesprekken. Ik zing graag (in een klein ensemble) en houd ervan naar muziek te luisteren. Het afgelopen jaar werd zingen steeds moeilijker: vaak bij de repetities 'ontplofte' het geluid van ons ensemble in mijn oor en kon ik niet verder meezingen. Thuis liet ik de cd's in de kast en de radio stil: stilte was eigenlijk het enige wat ik verdroeg.

Lees meer...